นี่มันดึกมากแล้วนะโอย...นายจะกลับบ้านได้ยังไง? อุรุฮะถามบุคคลที่นั่งอยู่ในห้องเป็นเพื่อนเค้า ค้างที่บริษัทสิ...
เฮ้ย! แกเห็นชั้นอายุเท่าไหร่วะ? ชั้นไม่ใช่วัยรุ่นสาวแรกแย้มนะเว้ย...ไม่ต้องห่วงขนาดนั้นหรอก
... อุรุฮะขมวดคิ้ว โธ่...ก็นายเป็นมือกีต้าร์คู่กับชั้นนี่นา~
อะไรของแก เกิดพิศวาสชั้นขึ้นมารึไง? อาโออิมองเพื่อนอย่างปลงๆ
เปล่า...ชั้นแค่อยากหาคนค้างเป็นเพื่อนเท่านั้นเอ้ง... อุรุฮะพูด
เออๆ ค้างก็ค้าง - -+ เพื่อตัดรำคาญอาโออิจึงตอบตกลงไป แต่แกห้ามคิดว่าชั้นเป็นไคคุงนะเว้ย
ไม่มีทาง ชั้นทำใจกดแกไม่ลงว่ะเฮ้ย - -+
- -+ เออ...ดีแล้วล่ะ
ค่ำคืนผ่านไปโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น...
วันรุ่งขึ้น ไคคุงเดินเข้ามาในบริษัทพร้อมหอบข้าวหอบขนมมาจนทีมงานหลายๆ คนทัก เค้าก็ได้แต่
แจกรอยยิ้มส่งกลับไปตามเคย เมื่อเปิดประตูห้องเข้ามา เค้าก็ยิ้มนิดๆ กับท่าทางของสมาชิกสองคนที่นอนหลับอยู่ อาโออินอนพิงไหล่อุรุฮะ ในมือยังถือกระดาษแผ่นหนึ่งซึ่งใช้เขียนเพลงอยู่ในมือ
อุรุฮะสะดุ้งตื่นเมื่อมีเสียงคนเปิดประตู อ้าว...ไคคุง!!!! พูดไม่พูดเปล่าหันไปผลักศีรษะที่หนุนไหล่อยู่ให้ล้มไปอีกทาง อาโออิรู้สึกตัวเมื่อศีรษะกระแทกกีต้าร์ของเขาอย่างจัง ^O^
โอ้ย!!!!! อาโออิลืมตามองสิ่งที่ศีรษะเค้ากระแทกเมื่อสักครู่ อ๊าคคคคค!!!!! กีต้าร์กรู้!!!!! TOT
อุรุฮะคุงโหดร้ายจริงๆ เลย ทำไมทำกับคนนอนหลับได้ลงคอ... ไคคุงขมวดคิ้ว โอยซัง ไม่เป็นไรใช่มั้ย?
กีต้าร์... ฮือ... กีต้าร์พังมั้ยเนี่ย T^T อุรุฮะแกนะแก... ซื้อใช้เลยนะ... อาโออิบ่น ฮือ...ที่ร้ากกก อย่าเป็นอะไรนะจ๊ะ TOT ว่าแล้วก็รีบลุกขึ้นเข้าไปในห้องซ้อมเพื่อลองเสียงกีต้าร์ของตัว
^^;;; <อุรุฮะ
ไม่ต้องมายิ้มแบบนั้นเลยนะ ทำผิดแล้วยังไม่ยอมรับผิดอีก... - * -
ไคคุงไม่เห็นต้องโกรธขนาดนั้นเลยนี่นา...
ทำร้ายเพื่อน...ไม่ให้โกรธได้ไง?
นายช่างเป็นเพื่อนที่ดีอะไรอย่างนี้นะ อุรุฮะทำท่าเหมือนจะซึ้ง ชั้นเลือกไม่ผิดคนจริงๆ
ละ...เลือกอะไร? พูดอะไรน่ะ ห๊า?!!! ////- -//// ไคคุงตีไหล่เค้าแรงๆ
อาร้ายยยย ก็เลือกเข้าวงไงล่ะ ^O^
อันนั้นชั้นเป็นคนโทรชวนไคคุงเองนะ...รู้สึก เสียงรุกิดังขึ้นที่ประตู โอยล่ะ?
นู่น... ไคพยักเพยิดไปทางห้องซ้อม ที่ตอนนี้อาโออิกำลังหัวเสียกับกีต้าร์ตัวโปรด (ตัวที่ใช้เล่นใน PV Cassis น่ะ) โอยซังโดนอุรุฮะแกล้งแหละ
เหอเหอ เล่นกันเป็นเด็กเชียวนะ... รุกิว่า แล้วเรย์ซังมายัง?
ถ้ามาแล้วก็คงเห็นสินะ... อุรุฮะแกล้งบอก
เงียบปากไปเลยแก... รุกิสั่ง
โหดร้าย... TwT อุรุฮะเบะปากเหมือนจะร้องไห้ เป็นขณะเดียวกับที่อาโออิเดินออกมาจากห้องซ้อมพอดี (สีหน้าเดียวกัน)
ฮือ~ ต้องเอาไปซ่อมอีกแล้วสินะ อุรุฮะ แกนะแก...TwT อาโออิบ่น
ฮือ~ รุกิโหดร้าย~ TwT อุรุฮะบ่นต่อ
ไอ้มือกีต้าร์สองคนนี่มันอะไรกันนะ? รุกิทำหน้าเอือมระอา
มากินขนมกันเถอะ...ชั้นเอามาเยอะเล้ย ไคคุงยิ้มบอกรุกิ
ชั้นเรียบร้อยมาจากบ้านแล้วล่ะ...ช่วงนี้ไดเอตอยู่ด้วย รุกิตอบ ขอบคุณนะ
โหย...กี้ของเรามีอารมณ์ลดความอ้วนด้วยแฮะ อาโออิหันมาแซว
55+ ลดทำไม ชั้นว่าหุ่นนายเวลาดูจากด้านหลังน่ะมัน...สุดยอดดดดด อุรุฮะเสริม
พูดเหมือนเคยเห็นกันบ่อยแล้ว... อาโออิเหล่ทั้งคู่
บร้า! พูดอะไรอย่างงั้นล่ะ!!!! ชั้นไม่เอานังแร่ดอุ๊หรอก รุกิว่า
เหยๆ เดี๋ยวเหอะ ใครแร่ด? เดี๊ยะๆๆๆๆๆๆ อุรุฮะแย้ง
- -+ เออ... ทั้งสามขี้เกียจเถียงจึงยุติไว้แค่นั้น
เฮ้ย! เออ คำเดียวนี่หมายความว่าไงอ่ะ? อุรุฮะถามต่อ
ช่างก่อนเถอะ ตอนนี้ขอกินก่อนได้มั้ย? อาโออิมองดูถุงขนมตรงหน้า
เอาเลยโอยซัง ^O^ ไคคุงบอก
เวลาผ่านไปจนถึงเที่ยง ก็ไม่มีวี่แววของเรย์ตะสมาชิกอีกคนของวง
เฮ้ย! ไอ้เรย์มันไปไหนของมันฟระ? รุกิขมวดคิ้ว ป่านนี้ยังไม่เสด็จมาซักที - -+
ยังไม่ตื่นล่ะมั้ง เรย์ซังน่ะ ตื่นช้าจะตาย อาโออิบอก
นั่นแน่...เมื่อคืนทำอะไรรึเปล่า? รุกิถามกลับ
เมื่อคืนชั้นค้างที่บริษัทว่ะ... อาโออิว่า
เอ๊ะ! รึว่าจะงอน เลยไม่มาซะเลย... อุรุฮะร่วมด้วยอีกคน
โอ้ย งอนเงินอะไรล่ะ? ชั้นไม่ได้เป็นอะไรกับเรย์ซักหน่อย อาโออิปฏิเสธ
ให้มันจิงเฮอะ รุกิและอุรุฮะพร้อมใจกันพูด
ไม่เอาแล้ว...เอากีต้าร์ไปซ่อมดีฟ่า...เรย์มาก็โทรเรียกชั้นด้วยล่ะกัน ว่าแล้วก็จัดแจงเอากีต้าร์เก็บ แล้ว
ถือมันออกไปจากห้อง
นี่...โทรหาเรย์หน่อยเหอะไค รุกิเสนอ
ทำไมต้องเป็นไคด้วย? อุรุฮะขมวดคิ้วถาม พลางเอามือถือแนบ ฮัลโหล...เรย์...แกอยู่ไหนวะเนี่ย?
เหอเหอ ชั้นคงไม่ต้องโทรแล้วมั้ง ไคคุงยิ้มบอก
อยู่บ้าน!!!! ยังไม่ตื่นรึไง?!! อุรุฮะโวยวาย ตื่นแล้ว!!!! แล้วทำไมไม่รีบมา!!!? ดู AV อยู่สิแก
หะ...หา!!! อะไรเอวี เอวีวะ? รุกิหูผึ่ง
นอนเฉยๆ!!!!! จะบ้ารึไง!!!! วันนี้แกมีซ้อม ไม่รู้เหรอ? อุรุฮะอารมณ์บูดหนักกว่าเดิม หา? ไม่สบาย เหรอจ๊ะที่ร้ากกกก...
เฮ้ย...อะไรของมันวะ? รุกิถามไคคุง ชั้นล่ะตามอารมณ์อุรุฮะไม่ทันจิงๆ
ฮะฮะ...อุรุฮะเขาก็เป็นแบบนี้ล่ะ เหมือนผู้หญิงเมื่อเริ่มเข้าสู่วัยเบญจเพศ ไคคุงบอก
ไม่เป็นไรจ๊ะ นอนพักซะนะ...จูด้วฟฟฟ แล้วในที่สุดการสนทนาก็สิ้นสุดลง เออเรย์มันไม่สบายว่ะ
ไม่ต้องบอกหรอก...ชั้นรู้แล้ว รุกินั่งอ่าน Pent House หน้าตาเฉย
เฮ้ย!!! แกรู้แล้ว แล้วแกให้ชั้นโทรไปหามันทำไมอ่ะ!!!! เปลืองเงินในมือถือชะมัดเลย!!!! ทำไมแกไม่บอกชั้นล่ะ? ทำไมแกเป็นงี้อ่ะกี้ แกอยากให้เพื่อนเสียเงินเหรอ? แก... ยังไม่ทันที่เฮียเป็ดจะสวดมนต์จบ รุกิก็ขัดขึ้น
พอๆ ชั้นก็เพิ่งรู้เมื่อตอนแกคุยกับมันน่ะแหละ... - -+ ว่าแล้วก็เดินเข้าไปในห้องซ้อม (ไปทำไมไม่รู้)
รู้ได้ไงวะ? ชั้นคุยออกจะเบา...ใช่มั้ยไคคุง?
เหอเหอ ไคคุงก็ได้แต่ยิ้มตามเคย
อุรุฮะนั่งลงข้างๆ ไคคุง ตอนนี้ในห้องเหลือกันอยู่เพียงสองคนเท่านั้น รุกิก็สนใจกับไมโครโฟนเสียเหลือเกิ้น (มันมีอะไรน่าสนใจวะ?) เอาเป็นว่าบรรยากาศเป็นใจให้สองคนอยู่ด้วยกันล่ะ ^O^
ไว้จะมาต่อ....
ข้ามไป http://xmasfox-story.exteen.com
เพื่อย้ำว่าคนแต่งคือเจ้าของบล็อคด้านบน